Türkiyede yıllardır devletin dolayısıyla vatandaşın sırtındaki kambur,sosyal güvenlik açıkları. Bu ülkede hepimizin etrafında 40 yaşında emekli olan tanıdıkları vardır. Hayatının neredeyse yarısından fazlasını emekli geçiren insanların olduğu başka bir ülke olmadığından mütevellit, yapılan sosyal güvenlik reformu köklü değişiklikler getirdi. Karşı çıkanların mezarda emeklilik diye yerdiği bu sosyal güvenlik “açılımına” karşı tez, “beşikte emekliliğe hayır”dı.

Son okuduğum habere göre  SGK(Sosyal Güvenlik Kurumu)’ nun gelir gider dengesi eylül aynda %66 açık verdi. Yani gelirleri giderlerini karşılayamadı. Yapılan köklü reformların meyveleri tabi ki hemen toplanmayacak. bir yandan ise emekliler hakları için (zam için diyelim) açlık grevine başladı.

Bu ülkede devletin az vermesi ve vatandaşın çok istemesi toplumsal huzursuzluğun temelini oluşturmuştur hep. Görünen tabloda emeklilere değil fazla zam yapmak, zam yapmak bile imkansız. Çünkü ortada düz mantık bakıldığında bir gelir yaratılamamış.

Devletin bu konuda politikalarında ise tutarsızlık var. Örneğin, açık veren sosyal güvenlik kurumu, nisan aralık arası işe alınan ve daha önce 3 ay işsiz kalmış birinin 6 ay boyunca ssk işveren payını ödüyor. (bknz. 4447 sy kanuna 5920 sy kanun ile getirilen geçici 9. madde)

sonuç olarak ortada büyüyen bir açık, daha fazlasını isteyen emekliler, ona zam vermeyip yeni işçi işe alınan işverenlere 6 ay kıyak yapan bir devlet, ve yakında bir emekli kitlesine dönüşecek dünyann en genç nüfusu var.

* not, benm babam da emekli, not2 ne emeklilere zam yapılmasına ne de devletin işverenlere kriz zamanlarında destek vermesine karşıyım. sadece hesabını kitabını iyi yapsın devlet, benim doğmamış çocuğumu torunumu şimdiden borçlandırmasın istiyorum.