Edebiyat - Cuma, Nisan 17, 2009 12:06 - 3 Comments

Anı Zamana Yaymak; Fotoğraf

İnsanoğluna sunulan onlarca teknolojik harika içinde sadece bir tanesidir fotoğraf makinesi. Zamanlara kazınmasını istediğiniz her anı, her görüntüyü, her kareyi, bir gülümsemeyi, bir damlayı yazabilirsiniz zamanın tam da üzerine. Bazen en donuk, bazense en canlı renkleri işlersiniz zamana. Bazense zamanı işlersiniz nakış gibi siyahın beyazın üzerine. İsmini bilmediğiniz renkleri bulur zaman. Belki de sizin ulaşamadığınız veya ulaşamayacağınız zamana ve mekâna kadar ulaşabilir sadece bir fotoğraf. Aslında bu icat hakikaten çok güzel ve anlamlı.

Bazısı bir doğum gününü, bazısı bir düğün törenini, bir mezuniyeti belki, bir merasimi, bir konseri, bir geziyi her an canlı tutabilmek için kullanır bu makineyi. Üzerinden yıllar geçse de taze kalsın ister tam o gün ve tam o an. Belki sadece hatırlamak bir şeyleri… Ancak insan hatırlamak ister mi hayatında yaşadığı her şeyi? Bazen fotoğrafları karıştırırken neden tartışıp ta yıllarca konuşmadığımız bir dostun garip bakışlarıyla karşılaşırız, ismini hatırlamadığımız zamanlardır hiç haberini almadığımız bir ifade çıkar karşımıza ve sanki sorgular gibi bir duruş vardır, nasıl da unuttun beni bunca zamandır. Kırk yıl düşünsek anılması aklımıza gelmeyecek dakikalar gelir serilir önümüze. Bazılarına çok güleriz, şuradaki saçlarına bak, buradaki gömleğime bak deriz… Eğlencelidir çoğu zaman, zamanda dolaşmak… Sadece bir anlık dahi olsa yayılmak zamana, uzanmak uzak yakın geçmişe… Bazense bu yolculuğa çıktığımızda bunların tam da aksine korku, endişe, belki bir üzüntü hali sarar sarmalar bizi… Fotoğraf eğlenceli görünür ama o günün içinde yazılı bir kırgınlık vardır belki. Belki bizi uzun zamandır pişman eden bir kelime. Dilden damlamış ve çoktan muhatabını bulmuş ve hatta sonucu bile çoktan belli bir damla kelime. Ve bazen sadece o an içinde duyduğumuz hissi hissettirir ya, işte bu yüzden güzeldir fotoğraf.

Continue…