Türkiye toplumu çeşitli sebeplerden dolayı sürekli olarak korkutulmuş ve sürekli tabular oluşturulmuştur. Bu tabuların bazıları kanunlar sayesinde karşımıza çıkmaktadır. Bunlara örnek verelim.

Atilla Yayla hocamız geçen senelerde Atatürk’e ” Bu adam ” dediği için, hatta kendisi demedi, sadece yabancı ülkeden birisi gelse her yerde Atatürk’ün posterini görünce soracağı soru olan ” Bu adam kim? ” de yer alan  ” Bu adam ” sözünden dolayı mahkemelerde uğraştı durdu. Yani ilk korkumuz Atatürk’e laf edilmesi.

İkinci korkumuz ise irtica korkusu.  27 Nisan 2007 tarihinde TSK’nın web sitesinden açıklanan muhtırada 22 Nisan 2007′de doğu illerimizde yaşayan küçük çocukların çağ dışı kıyafetler giydirilerek ilahiler okutulması, 23 Nisan tarihinde Kuran okuma yarışmasının düzenlenmesi gibi konular ortaya atılarak askeriye tarafından “irtica” tabusu gözümüzün önüne muhtıra ile sokulmuştur.

Bir diğer korku ise ” Kürt korkusu” dur. Bu korkuda bütün Kürtleri pkk’lı ilan ederek onları dışlama yoluna gidilmesidir. 13 Ağustos 2009 tarihinde bağcılarda yanlarına DTP’li vekilleri de alarak Abdullah Öcalan’a destek yürüyüşü yapmışlar ve Öcalan lehine sloganlar atmışlar. Kürt açılımının konuşulduğu bu günlerde polis göstericilere hiçbir müdahalede bulunmamıştır.

Şimdi korkularımızı sıralarsak; Atatürk,  İrtica, Kürtler.

Bütün bu korkular ve karşılaşılan sonuçları sıralarsak,

Atilla YAYLA, mahkemelerde süründürülmek istenildi.

İrtica ile mücadele için e muhtıra yayınlandı.

Kürtlere polis müdahale etmedi.

Bütün bunlara bakınca, ülkemizin en büyük korkusu irtica olarak karşımıza çıkıyor. Sonrasında ise Atatürk ile herhangi bir söz söylemek hiçbir kimsenin haddine değil. İnsan Atatürk hakkında söz söylenemiyor. Kürtlere bakınca özgürlükler tanınabiliyor.

İrtica bu ülke vatandaşlarının en büyük korkusu olmamasına rağmen ülkede hala bir korku olarak görülmesi ayrı bir yazı konusu olabilir.

Sahiden sizin için bu ülkedeki en büyük sorun İrtica mı?